مال موقعی است که برای تفحص رفته بودند انگار.

اول خدا بود خدا ي مهربان .خدا مهر را به مادر داد بعد به پدر . مادر مهر را به فرزند آموخت، اما فرزند خوب ياد نگرفت. مادر از دنيا رفت ،فرزند قدر مادر را تازه فهميد ، بعد از مدتي فرزند مهر را آموخت زيرا او داراي فرزند شد.

مادر :ميمش :مهر و محبت... الفش :آرامش و ايثار ...دالش: دوستي... رايش: رحم و رفاقت



يادت باشه اون شباي که قنداقي بودي و فسقلي.... گريه مي کردي ، بابات تو خواب ناز بود، اون مادرت بود که بيدار ميموند تا آرومت کنه...